16 Mayıs 2012 Çarşamba

Fotografium Nikon D3200 Profesyonel Fotoğraf Makinesi Hediye Ediyor. Siz de katılın Nikon D3200, Lowepro Çanta (DSLR Video Fastpack 250 AW Sırt Çantası) ve Slik Tripod (Slik 500DX Tripod) kazanma şansı elde edin.
http://goo.gl/ciXjD?ref=375 adresini ziyaret ederek detaylı bilgi alabilirsiniz.

2 Nisan 2012 Pazartesi

EKSİK CİNAYETLER. . .

.....
içime işleyen acıyı size değil

bir suya bırakmayı ögrendim

dal olmaktan vazgeçeli çok oldu

bu yüzden ne bir ağacım var

bana beden

ne de çiçek açacak benden.

.....

Birhan Keskin

27 Şubat 2012 Pazartesi

. . .

Kuşların kanatları neden vardır?

Bir insan neden ağlar yarı yaşına gelince?

Bulutlar gökyüzünün yükü müdür, süsü müdür?

Tutsağı mıdır rüzgarın, sevgilisi midir?

Konuşayım istemiştim bir yüreğin dilince
Yanıtı olmayan sorularda boğmak istememiştim

Şükrü Erbaş

8 Ekim 2011 Cumartesi

'Bana delik deşik bir yürekle
Pası küfü,
çürümeyi söyle.
Yangın yerlerinin katran gözyaşlarını,
Bana göçüğün kırık kemiklerini,
Sancısını suyun,
rüzgârın yırtık yerini
Ve bunlardan payına düşeni söyle.'

Payıma düşen, dedi adam:

- Bir derdim var,
   bin dermana değişmem...

13 Mayıs 2011 Cuma

Benzemiyorsa içinizdeki acı hiç bir şeye...

Elinizi hiç kağıt kesti mi?
Bıçaktan ve tüm kesici aletlerden daha fazla acıttığını biliyor musunuz?
Günler süren bir sızı yaratır.
Kabuk bağlamaz, geçmez, yani öldürmez ama süründürür..
Pek çok kişinin hayatından, iz bırakan biri gelip geçmiştir. Duvara çarpmış gibi sersemletir. Uzun süre kendine gelemezsin. Üstünden kaç aşk gelip geçer, o bir türlü geçmez.   
Sırası gelince herkes o vurgunu yer. Kaçmak neredeyse imkansızdır!“Hayatta bir kere mi aşık olunur?” Bu tartışma yıllardır sürer gider. Kimine göre insan gerçek aşkla bir kere tanışır; kimine göre aşk insanın karşısına pek çok defa çıkabilir. O kısım bence aşka nasıl baktığınıza göre değişir ancak şu bir gerçek ki, insan bir kere kalbin bekaretini bozacak darbeyi yer.  
Genellikle 20-40 yaşları arasında bir yerde, ömrünüzün sonuna kadar adını unutmayacağınız ve yüreğinizde kağıt kesiğine benzer bir acı bırakan şahısla karşılaşırsınız.
Suçiçeği veya kızamık geçirmek gibidir. Tek fark, sizi aşı da kurtaramaz!
Öteki tarafta cehennem vardır ya da yoktur, orası inancınıza kalmış ama dünyada cehennemi yaşadığınız süreç, o şeytanla karşılaştığınız zamandır.
Hepimizin hayatında birinin parmak izi kalır. Aradan kaç yıl geçerse geçsin, onun bıraktığı izler kolay kolay silinmez.Şahit olduğum, dinlediğim ve yaşadığım pek çok hayat hikayesinde, bu durum dikkatimi çekmiştir. Yaşadığımız hayat, uzun bir yolculuktur.
Arabayla uçsuz bucaksız bir yolda ilerlediğinizi hayal edin. Yolun bir yerinde karşınıza bir tabela çıkar. Üstünde “ Gerçek Dünyaya Hoş Geldiniz!” yazıyordur.
Elbette o yazıyı görmezsiniz, siz o sırada tabelayı elinde tutan kişiye bakıyorsunuzdur!Verdiğiniz bu moladan sonra, elinizde sarsılmış inançlarınız duruyordur.
O güne kadar bildiğiniz her şeyin yanlış olduğunu görürsünüz.Ve kalbin bekareti bozulmuştur! Aşk, sevgi ve insanlar üzerine inandığınız bütün değerler, yerle bir olmuştur. Sizin şeytan üstüne düşeni yapmış ve yüreğinizde iyileşmesi zor olan o yarayı açmıştır.
Ardından dökülen gözyaşları, beddualar, içilen yüzlerce sigara ve kadehler dolusu alkol; hiçbiri kısa zamanda toparlanmanızı sağlamaz. Aradan yıllar geçer, siz yeniden seversiniz, belki evlenirsiniz, hayat devam eder. O kişiyi affedersiniz. Aklınızın ucundan bile geçmez üstelik!
Ama o kağıt kesiği yok mu? Hiç ummadığınız yerlerde ortaya çıkar. Bir filmin içinde bir sahnede, bir romanın ortasında, bir dostun başından geçen olayda, birden kendini hatırlatır. Yüreğinizdeki sızıyı hissedersiniz.Bu acıyı yaşamayan yürekler kolay kolay büyümez.
Hayat karnesinin önemli derslerinden biri olan Şeytan ile Karşılaşma, diploma alabilmenizin gerekliliğidir. Ancak şunu unutmayın! Farkında olun ya da olmayın,
siz de başka birinin hayat yolculuğunda elinizde bu tabelayı mutlaka tutarsınız:
“Gerçek Dünyaya Hoş Geldiniz!”

Candan Ünal

24 Şubat 2011 Perşembe

Bir Can'a Hikaye...


geçiyorum çok uzak bir şehirden durmaksızın..
şehir geçiyor bağrımdan durmuyor sızısı..
.
ne gece ne gündüz bitmiyor bir çift sözün
yürekte bıraktığı can sızısı..

her gün her saat etimden et koparırlar
kimi kanatır.. sancıtır bazısı..

koşuyorum dağların en yücesine iniyorum çukurların en derinine
olmuyor olmuyor be ustam!!
anlatılmıyor can'a  bir hikayenin yazısı....


        26 HAZ./MERSİN
                                                                


22 Şubat 2011 Salı

..YOLCU'LUK...



Yola çıkmak!Yitirmek ülkeleri ve insanları..
Bir başkası olmak süresiz,Yalnız görmek için yaşamaktır
Köksüz bir ruhu olmak!Kimseye ait olmamak,kendine bile!
Durmadan gitmek,sonu olmayan Bir yokluğun peşinde
Ve ulaşma isteği içinde!Böyle yola çıkmaktır yolculuk..
Ama ben açık bir yol düş'ünden öte,Bir şeye gerek duymuyorum yolculuğumda..
Gerisi sadece gök ve toprak..
üç kuruşluk bir değer yeterdi bize..
belki sadece bir gülüşü paylaşmak...

(sus sadece öle bakınıverdim)